Volvo had tot de introductie van de 850 T5 de 850 T5R in het midden van de jaren negentig van de vorige eeuw de naam veilige en uiterst betrouwbare auto's te maken. Het woordje sportief kwam evenwel niet uit de pen van de vakpers en consument. Tot genoemde introductie van de 850 T5 en 850 T5R met, als definitief bewijs dat een sportieve inslag de Zweedse ontwerpers allerminst vreemd was, de introductie van de S60.

Toch wordt het merk hiermee te kort gedaan. Immers, verscheen in 1987 niet de 480 ES op de markt? En was het niet in de befaamde televisieserie The Saint uit de jaren zestig waarin Roger Moore als Simon Templar met een 1800S de harten stal van de sportieve automobilist? Jawel dus.

Al in 1958 maakte de Zweedse pers gewag van een prototype van de sportieve Volvo die de naam P1800 had meegekregen. In januari 1960 volgde de lang verwachte officiele presentatie, tijdens de autosalon van Brussel. Drie jaar later begon de productie van de tot 1800S gedoopte sportieve Volvo. Daarna volgden nog varianten onder de namen 1800E en 1800ES. Laatstgenoemde was een echte 2+2 met een royale bagageruimte en leverbaar met een automatische versnellingsbak. Er werden er in 1972 en 1973 slechts 8077 van gemaakt.

Een ervan staat in de showroom van Autobedrijf Bruins. Een paradepaardje en visitekaartje tegelijk. Gerestaureerd door Bruins senior. Uit liefde voor de Volvo en als bewijs van zijn vakmanschap. In 1989 kocht hij zijn 'liefde' van een collega bij wie de wagen sinds 1983 in de werkplaats had gestaan.
Een wrak was het. Niet omdat de kwaliteit van het Zweedse fabrikaat niet deugde. Wel omdat de markante wagen in laatstgenoemde jaar tijdens een tourrit in Zweden bij een aanrijding betrokken was. De bestuurder van een Volvo 164 lette even niet op en ramde de 1800 ES met volle snelheid links achter.

De terugkeer naar Nederland, achter op een autotrailer, werd een ware treurmars. 'Ik hoorde op een gegeven moment van iemand van de Volvoclub dat de wagen bij een collega te koop was. Van zijn plannen om haar te restaureren was nog niets terechtgekomen en hij zag er ook geen heil meer in', zegt Bruins senior. De restauratie van een 1800 ES stond al lang op zijn verlanglijstje. Hij wilde perse die wagen. 'Omdat ik die nou eenmaal mooier vind dan de andere 1800', is zijn simpele argument. En het moest een restauratie object worden om te laten zien waartoe de ware vakman in staat is. Het werd een project dat 3500 uren in beslag nam. Geen enkel, maar dan ook letterlijk geen enkel onderdeel ging niet apart door zijn handen. Onderdeel voor onderdeel werd gecontroleerd, schoongemaakt, gerestaureerd of gerepareerd. En hij bracht verbeteringen aan. Zo werden de in board uitgevoerde deurplaten met een aluminium plaat verstevigd. En de stuurbekrachtiging die hij er eigenhandig inbouwde oogst nog steeds bewondering bij de meest ervaren Volvo-professionals.

Kroon op zijn werk was de uitverkiezing tot mooiste auto in zijn klasse tijdens een clubmeeting van de Nederlandse Volvo V-44 vereniging. Hoewel voor geen prijs te koop, wil dat niet zeggen dat de 1800 ES zijn dagen slijt in de showroom. Een auto moet immers rijden. En dat doet de 1800 ES op gezette tijden dan ook. Zoals in 2000, als deelnemer aan een tocht met Volvo-klassiekers naar Moskou. Of in 1999 toen Bruins senior en echtgenote de route van de legendarische Mille Miglia aflegden. 'Veel Italianen begonnen spontaan te applaudisseren als ze ons zagen', herinnert Bruins zich nog.